Wij, de leraar onderwijs en opvoeding met het leven als uitgangspunt en de ander als perspectief

Wij, de leraar neemt opnieuw het leven als het uitgangspunt en de ander als perspectief. In dit boek is de existentiële betekenis van de relatie –het bestaan van ik met de ander– de aanleiding om de huidige fenomenen in het onderwijs nog eens kritisch onder de loep te nemen. Bedoeld om taal te geven, onder meer aan zich emanciperende leraren, waardoor zij hun pedagogische opdracht scherper kunnen formuleren. Van Herpen pleit voor een pedagogisch netwerk waarbinnen leerkrachten, (groot) ouders en andere opvoeders zich met elkaar verbinden. Met als doel het geven van vertrouwen en het bouwen aan zelfvertrouwen. Hierdoor wordt voorkomen dat kinderen geen vangnet hebben en buiten het systeem terecht komen. Wij, de leraar is verdeeld in drie hoofdstukken – met een inzicht, een overzicht en een uitzicht. Inzicht: een existentiële heroriëntatie op de leraar en zijn leerlingen, bedoeld om te verkennen waar het ons in de interactie met de volgende generatie ten diepste om gaat, wie zijn wij in relatie tot de ander. Overzicht: Een aanklacht tegen de standaardisering en de infantilisering van het onderwijs. Ze hebben geleid tot fenomenen als economisering, medicalisering en doorgeslagen individualisering. Deze ontwikkelingen belemmeren goede pedagogische relaties. Om taal te geven en weerwoord te bieden aan de druk die ontstaan is in het onderwijs, zijn de belastende ontwikkelingen kritisch beschreven. Uitzicht: Het perspectief dat dit boek wil bieden, is die van het pedagogische netwerk. Het zijn de persoonlijke verbonden relaties waar een mens van en voor leeft. Dat is niet in elke context vanzelfsprekend. Maar een verbond tussen liefdevolle opvoeders, biedt volgens de auteur nieuwe uitzichten in ogenschijnlijk onmogelijke situaties.